Ultraloper in beeld: Jasko Braem

Jasko Braem

Jasko Braem (25 jaar) was enige tijd een actief lid van partner-loopclub Running Team Sinaai. Sinds hij verhuisd is naar Limburg is hij nog steeds lid van onze club, vooral uit sympathie. Zijn passie voor het lopen is duidelijk. Op zijn jonge leeftijd heeft hij al heel wat ervaring op gedaan. Hierna laten we hem aan het woord:

Ik ga proberen verwoorden waarom ultralopen al die trainingsuren meer dan waard zijn!
Ik zeg “proberen” omdat ultralopen meer een gevoel is, een soort actieve meditatie…

Voor veel lopers is het afwerken van een marathon hun ultieme doel, iets wat ze 1 keer doen en nadien nooit meer. Sommige blijven hier hangen en lopen er 5, 10 en andere werken er dan weer 400 in hun leven af. Ik heb mijn beide marathons telkens begin februari afgewerkt. Dit betekende veel donkere, koude, natte trainingsloopjes waarin elke vezel in mijn lijf zich hardop de waarom vraag stelde: Waarom in godsnaam?

Ik kan een paar redenen bedenken:

* Uit liefde voor de sport, het is een simpele sport om mee te starten, loopschoenen aan en je kan vertrekken. Je kan het ook overal doen!

* Uit afgunst voor de comfortzone, never settle! De drang om steeds jezelf te verbeteren, om steeds verder te gaan. Tot het maniakale toe. Het met tegenzin starten van een 5 km herstel loopje omdat je liever de 35 km van afgelopen weekend wilt herhalen.

Nog even terugkomend op die “actieve meditatie”:
Het ultralopen is een combinatie van mentale kracht aangevuld met lichamelijke paraatheid. De kilometers afhaspelen zonder aan iets te moeten denken. Enkel eten, drinken en lopen. Jezelf elke 10 minuten checken, hoe gaat het met me? Wat voel ik? De stress de baas blijven, rustig blijven, want het is nog lang, de “wedstrijd” begint straks pas, ook al ben je al 3 uur aan het lopen. De marathonafstand voorbijlopen zonder emotie, want je bent er nog niet. De laatste 10 km blijven doorbijten. Opeens begint de wedstrijd, alles doet pijn, je hersenen roepen stop, je karakter neemt over. Je leert jezelf kennen. Geef je op, of ga je keihard door?

Na de finish uitgeteld op de grond gaan liggen, een gevoel van gelukzaligheid wordt onderbroken door verstijfde spieren. Je strompelt naar huis, en in de douche denk je “Whats next?”

Bij ultralopen vindt je comfort buiten de comfortzone, het competitieve vervalt en het is enkel jij tegen de uitdaging.

Dit is mijn reden waarom ik verliefd ben op ultralopen.

Jasko zijn profiel/tijden:
5 km -> 18’12”
10 km -> 40’02”
Marathon -> 3u38′
50 km 5u18′
Ultieme doel: Marathon des Sables!

We willen Jasko, die duidelijk verliefd is geworden op het ultralopen, bedanken voor zijn mooie bijdrage en hopen dat hij ooit zijn ultieme doel kan bereiken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: